Hieronder staan de foto's van de bestraling. Bij elke foto staat een korte uitleg.

Dit is het apparaat voor de bestraling.

Dit is de 'stoel' waar ik twee keer een uur in stil moet zitten voor de bestraling.


Dit zijn de computers waarmee de apparaten worden bestuurd en ingesteld. Verder zie je ook twee beeldschermen (links) waarop je mij in de stoel kunt zien zitten. Zo kunnen ze zien of ik stil blijf zitten. Dat is nodig, om te voorkomen dat je organen als hart, nieren en longen worden beschadigd. Voor de bestraling worden deze zorgvuldig afgeplakt. Via de beeldschermen kan mijn familie meekijken.

Her zit ik in de 'stoel'. Ik moet hierin een uur stil blijven zitten. Gelukkig mag je wel mijn eigen muziek meenemen. Eerst heb ik Hans Teeuwen op laten zetten, maar hierdoor kun je niet stil blijven zitten van het lachen, dus heb ik gekozen voor een rustigere cd: N.E.R.D. en het 1e album van Acda en de Munnik. Maar toch is het geen pretje om zo lang in deze positie stil te blijven zitten.

Toen ik in de stoel zat werd ik tegengehouden door mijn schenen. Ook is het redelijk benauwd en het kost veel inspanning. Ik zweette dan ook onder mijn oksels. Dit werd af en toe droog gemaakt door diegene die daar werkte, tussen de bestralingssessies door. Verder zie je ook dat mijn longen zijn afgeplakt. Deze zijn stralingsgevoelig. Zo werden ook mijn ogen drie van de zeven sessies (toen mijn voorkant werd bestraald) afgeplakt door grote stalen 'buizen'. Toen mijn achterkant werd bestraald (ook zeven sessies) werden ook mijn nieren afgeplakt. Deze zijn namelijk net zo gevoelig voor de straling als de longen.

Nu begint de bestraling. Iedereen moet de bestralingskamer verlaten: op mijzelf na natuurlijk. Via de beeldschermen kan er dus naar mij worden gekeken en ook worden gecontroleerd of ik wel stil blijf zitten.